یک خوشه زندگی است

رامشگران مست شبستان خلوتم

آرام و دلنشین بنوازید دربرم

قلبم شرابخانه انگورهای اشک

آذین کنید با همه عشقهای من

شهر سیاه و دیرگداز سکوت را

در دوره های دور می ریخت بال شب