شهر سیاه و دیرگداز سکوت را

قلبم شرابخانه انگورهای اشک

یک خوشه زندگی است

آذین کنید با همه عشقهای من

در دوره های دور می ریخت بال شب

می سوخت آشیانه دریا درون تب

از عمق آبهای سیه چشمهای مرگ