می بنددم به موج

امواج می کشند مرا باز پیش تر

دریا به سان جام پر از زهر خوشگوار

می ایدم به لب

می آردم به روی

می سایدم به بستر بی انتهای شب

باد سیاه چون دم جادوگران پیر