می آردم به روی

دریا به سان جام پر از زهر خوشگوار

می ایدم به لب

می بنددم به موج

می سایدم به بستر بی انتهای شب

باد سیاه چون دم جادوگران پیر

بر پیکر شکسته من ورد می دمد