گر خاموشی سنگم کند من لعل سنگم

من رهنورد دشتهای بی کرانم

من تکسوار راه های آسمانم

گر کوره ها بگدازم من شعله رنگم

من گنج غم را از نهادت می ربایم

فواره های خنده ات را می گشایم

تا سو بگیرد چشم تو خون می کنم من