همه عیبید چو در مجلس جان هشیارید

ساقیان باده به کف گوش شما می پیچند

گرد خمخانه برآیید اگر خمارید

همه صیاد هنر گشته پی بی عیبی

شمس تبریز درآمد به عیان عذر نماند

دیده روح طلب را به رخش بسپارید