که در تعظیم او دارم کمر خم از پریشانی

پناه بلبلان وقتی که گل می راندش از خود

پناه عاشقان بودن مرا یعنی مسلمانی

ندارم میوه چون شاید ، به ذهن باغبان آید

دلم خوش می شود وقتی که عشاق نگون بختی

به زیر سایه ام از خود بگویند آنچه می دانی

سرم بر آسمان شاید ، خدا بر شاخ من آید