به زیر سایه ام از خود بگویند آنچه می دانی

ندارم میوه چون شاید ، به ذهن باغبان آید

که در تعظیم او دارم کمر خم از پریشانی

دلم خوش می شود وقتی که عشاق نگون بختی

سرم بر آسمان شاید ، خدا بر شاخ من آید

بپرسم این بشر آیا تو را هم کرده زندانی ؟

بیا در باغ سر مستی ، بفرما هر کجا هستی