مرا ز خود که خدایی دگر جدا نگذاری

پرنده چون بشکاند قفس غریبه بگیرد

دلم پرنده وحشی شبی رها نگذاری

بدون تو چه بمیرم چه زنده باشم عزیزم

نیازمند تو هستم برای نغمۀ نازت

سکوت خسته من را تو بی صدا نگذاری