چون جمع می شود دل من با خیال تو

خود را به بوسه های تو تشویق می کنم

مژگان خوب توست که در لحظۀ خمار

با آن به خویش شوق تو تزریق می کنم

از دل بلای هجر تو تفریق می کنم

چشم زلال تو و شرار نگاه من

آب است و آتش است که تلفیق می کنم