هم آتشم و دودم ، همه شعرم و سرودم

که مگر مرا ببیند ؟ که مگر دهد نجاتم ؟

به مزار خود نشستم ودو دیده شمع روشن

مگر از خودم بگیرم به خدا شبی براتم

که مگر مرا ببینند و کنند التفاتم