چونکه از چشم بت صومعه افتادم رفت

بیستون می شوم از خاطره شیرینت

به تماشای اجل حضرت فرهادم رفت

ابرو روی هم انباشته بودم همه عمر

قحطی واژه و کمبود غزل واویلا

شور افیون دل از دفتر معتادم رفت