قفل در به اشک آمد خون کوچه شد جاری

دست من به درکوبش آنچنان که خون آید

می زنم و می گریم ناله می شوم کم کم

گوش لاله رویان را بیش ازین فغان باید

آن صنم که لج بیند بر لجش بیفزاید

با کلون در گفتم حسرت ترا دارم

دست آن صنم هردم بر سرت خورد شاید