دست خورشید پر انگشت و هر آن یک بر چشم

سفرۀ جان من از لقمه شکدار پر است

خنده با کوچ پرستوی تو از خانه گریخت

خلوت حوصله از نغمۀ غمبار پر است

مشرق اول صبح از تب آزار پر است

توی زنبیل دلم عاطفه دارم بسیار

تا ابد هرچه که خواهی برو بردار پر است