لبخند شعف بینم بر غنچۀ لبهایت

آیینه نمی گوید شرح گل زیبایت

من دیدم و می دانم رخسار مسیحایت

می گریم و می سوزم شاید که از این آتش

رخسار نمی پوشی از غیر عجب دارم

در پرده نهان داری از من گل پیدایت

بر بام سرم بنشین تکبیر اذان برکش