بر بام سرم بنشین تکبیر اذان برکش

لبخند شعف بینم بر غنچۀ لبهایت

رخسار نمی پوشی از غیر عجب دارم

در پرده نهان داری از من گل پیدایت

تا بوسه زنم دستت تا سجده کنم پایت

خاموش نخواهد شد خاکستر من هرگز

امروز نمی میرم در وعدۀ فردایت