هرگز نمی شود که سر چار راه فقر

از بیستون و تیشۀ فرهاد گذرم

دشت سکوت اگرچه که جولانگه من است

شاید سوار مرکب فریاد بگذرم

شاد از کنار کودک نا شاد بگذرم

بگذشته ام ز دین خرافات خیز جهل

اما نه از صحیفۀ سجاد بگذرم