وقتی که دست یار به در کوب می شود

امشب گلیم کهنۀ درویش خانه ام

فرش قدوم حضرت محبوب می شود

امشب دلم کلون در خانه می کنم

شرمم کشد که خیره به روی تو بنگرم

چشمم شبیه کودک محجوب می شود

دل مژده داد می رسی از کوچۀ بهار