شرمم کشد که خیره به روی تو بنگرم

فرش قدوم حضرت محبوب می شود

امشب دلم کلون در خانه می کنم

وقتی که دست یار به در کوب می شود

چشمم شبیه کودک محجوب می شود

دل مژده داد می رسی از کوچۀ بهار

آن کوچه در قدوم تو جاروب می شود