یک گله در حال رم آتش گرفت

شعله ام خاموش خاکستر شدم

دم زدم آن نیز هم آتش گرفت

مرد چوپان ناله ای در نی نهاد

یک سماور خسته ، مهمانی نبود

چای در سودای غم آتش گرفت

زندگی چخماق سرد لحظه هاست