تو را به هر چه پرستی مکن فراموشم

هنوز خاطرۀ وصل توست در گوشم

سکوت دلکش من هم ز یاد صحبت تو

چنان خوش است که تا روز مرگ خاموشم

چو شمع در شب رویای خویش می سوزم