اگر چه بی تو حرام است باده می نوشم

چو شمع در شب رویای خویش می سوزم

چو اشک بر سر سودای خویش می جوشم

اگر چه با تو حرام است شکوه ، می گویم

به غم بگو که ز آغوش من گریز کند

نثار مقدم عشق کسیست آغوشم