در حیرت است چشم فریبای خوب تو

درد فراق می چکد از های های من

مست قنوت ، دست دعا خیز خسته ام

سر بر زمین سجده به پای تو پای من

در سفرۀ نگاه تو از اشتهای من

خلوت نشین کوچۀ هیهات می شوم

شاید سکوت سر کشد از انزوای من