مانده ام تنهای تنها مانده در تشویش فردا

باز خواهم داشت آیا آن انرژی آن جسارت

کوچه گرد آرزویم هم نفس با یاد اویم

مرده آری های و هویم گشته ویران آن عمارت

پرسم از خود آه آقا کو رفیق بی شمارت؟

من جوان بودم که یک دم پیری آمد پشت او خم

با تمسخر گفت آدم این منم پایان کارت