در آسمان چشمت یک آسمان ستاره

خشکیده چشمم اما هرگز بی آبرو نیست

گفتم بیا بنوشان گفتی نمی شود نه

ذوق قدح ندارم گفتی تب سبو نیست

می میرد آنکه آنجا سرگرم جستجو نیست

گفتم نگو که با من ذوق طرب ندارم

اینقدر بد شنیدن از چون تویی نکو نیست