کوک تصنیف مرا وا می کند

آتش از نی بود در جانم فتاد

جوشش می توی عرفانم فتاد

شعله با من رقص هیها می کند

شعله می سوزد اگر در من غم است

هر چه بودم سوخت اما نه کم است

من کباب آتش دل می شوم