همه جانها بقالب ها نقوشی از پر عنقا

گهی انسی و گاهی جان گهی بت گه برهمنها

صبا بلغ الی سلمی من الماسور تسلیما

بگو تا چند یا تنها نشیند تن زند تنها

فروغ خوریکی باشد بود کثرت زروزنها

نهایت نیست ای اسرار اسرار دل ما را

همان بهتر که لب بندیم از گفت و شنیدنها