که بهرگوشه بسی سوخته از آذر عشق

نقش دیوان قضا آیتی از دفتر عشق

آسمان بی سر و پائی بود از کشور عشق

نه همین سینه بر آتش زده اوست خلیل

شرر سینه ما گر چه گرفتی آفاق

با همه سوز بود اخگری از مجمر عشق

آب حیوان که خضر زنده جاویداز اواست