جلوه گر چون بخرامی تو بود ذکر ملک

ای که ریزی بدل ریشم از آن حقه نمک

حقه بازی ز دهان تو بیاموخت فلک

بهر پاس تو زهر چشم یدالله معک

یک طرف ریخته از بی گنهان خون و ز مکر

یکسو آویخته از طره چو زهاد حنک