من دریغ آیدم آلوده شود دامن تو

بهر پاس تو زهر چشم یدالله معک

یک طرف ریخته از بی گنهان خون و ز مکر

یکسو آویخته از طره چو زهاد حنک

زاهدا از در میخانه برو دور ترک

گر تو با سرو قدان رخش ملاحت تازی

چرخ بهر تو زند کوس که السبعه لک