تیره شد روز من اسرار چو شام دیجور

شیوهائی است که از چشم تو آموختمی

آخر ای ابر گهربار روا کی باشد

عالمی کام روا از تو و من سوختمی

گرچه صد مشعله هر دم ز دل افروختمی