چه خوش بود که ببینم شبی به خلوت اسرار

ز سر گرانی زلف ار به کلبه ای نخرامی

خدای را سوی صیاد عرض حال بدارید

که چند مرغ اسیری بود به گوشه دامی

نشسته دلبر مهر و نهاده شیشه و جامی