خط کشی، باران آهنگین، خیابان شلوغ...

او فقط می ماند و دنیایی از دلواپسی

با غمی بر شانه اش، سنگین... خیابان شلوغ

... ناودانها، چشمک خط دار ماشینهای مست

او نمی فهمد، نمی فهمد فقط رد می شود

با همان انگیزه ی دیرین... خیابان شلوغ

کفش چرمی روبه روی کفش چرمی ایستاد