کفش چرمی روبه روی کفش چرمی ایستاد

خط کشی، باران آهنگین، خیابان شلوغ...

او نمی فهمد، نمی فهمد فقط رد می شود

با همان انگیزه ی دیرین... خیابان شلوغ

لحظه ای پهلوی من بنشین

خیابان خلوت است