از خود رها به خانهء «پروانه»می رود

شعری نگفته ام که در آن رد پای تو

پیدا نباشد آینه وار ای رفیق شعر

ای انتهای شاعری ام ابتدای تو

در هر غروب جمعه دلم پا به پای تو

یادت که هست کنج حرم ،روبه روی عشق

گفتم تمام حرف دلم را برای تو