بادرد بسازند و نخواهند دوا را

در حضرت جانان سخن ازخویش میگویید

قدری نبود در بر خورشید، سها را

از درد منالید که مردان ره عشق

وحدت که بودزنده، خضر وار مگر خورد

از چشمه ی حیوان فنا، آب بقا را؟!