که پر ز نافه ی چین کرده کوه و صحرا را؟

مکن ملامتم از عاشقی که نتوان بست

ز دیدن رخ خورشید چشم حربا را

ز کوی دوست مگر میرسد نسیم صبا

کمینه چاکری ازبندگان پیر مغان

بیک اشاره کند زنده صد مسیحا را

روا مدار که هر دم بیادروی گلی