دوران دهر گو که نگردد بکام ما

لبریز تا ز باده نگردید جام ما

در نامه ی عمل ننوشتند نام ما

ما را که لعل یار بکامست و می بدور

ما خود خراب و مست شرابیم محتسب

نبود خبر ز مستی شرب مدام ما

دارم هوای آنکه زبامش پرم ولی