در پای هر خمیش، می میگسارها

مینای می ز بند غمت میدهد نجات

هان ای حکیم گفتمت این نکته بارها

آب و هوای میکده از بسکه سالمست

طاق و رواق میکده هرگز تهی مباد

از های و هوی عربده ی باده خوارها

پیغام دوست میرسدم هر زمان بگوش