عجب بود که درآید بچشم عاشق خواب

جهان و هرچه در او هست، پیش اهل نظر

نظیر خواب و خیالست، عکس ظل تراب

عجب مدار که شب تا بصبح بیدارم

قرار و صبر ز عاشق مجو که نتواند

بحکم عقل محالست جمع آتش و آب

بیا و این من و ما را تو از میان بردار