ورنه بخود کی رسی، در سر آب حیات

دست ز هستی بشوی، تا شودت روی دوست

جلوه گر از شش جهت، گرچه ندارد جهات

همرهی خضر کن، در ظلمات فنا

هر که به لعل لبش، خضر صفت پی برد

یافت حیات ابد، رست ز رنج و ممات

سر بارادت بنه در قدم رهروی