هوای کوی خرابات و آب میخانه

بخون طپیده چو من سینه چاک و دلریش ست

رموز رندی و مستی به شیخ شهر مگوی

که این منافق دور از خدا، بداندیش ست

به از هوای دزآشوب و آب تجریش ست

بشوی دست ز دنیا و پند من مینوش

که مهر او همه کین است و نوش او نیش ست