ترا چه آگهی از حال مست مخموریست

به از هوای دزآشوب و آب تجریش ست

بشوی دست ز دنیا و پند من مینوش

که مهر او همه کین است و نوش او نیش ست

که شحنه اش بود اندر پس و عسس پیش ست

من و خیال سلامت ازین سفر، هیهات

که خصم ورهزنم آن در پی است و این پیش ست