زبان حالت درویش دلق پوش اینست:

بتخت و تاج کیانی، کجا شوم محتاج؟

کلاه فقر بود خود اشاره، در معنی

باینکه دور کن از سر، هوای افسر و تاج

که من بخرقه ی سنجاب و خز نیم محتاج

ز جان و تن بگذر تا رسی به کعبه ی دل

که این بود حرم خاص و آن مناسک حاج