درین کمند بلا، همچو من،هزار افتاد

هوا عبیر فشان شد، مگر گذار سبا

بزیر حلقه ی آن زلف مشکبر افتاد؟

بدام زلف تو تنها نه من گرفتارم

دگر نه پای طلب دارم و نه دست سبب

که آن بماند ز رفتار و این ز کار افتاد

فغان و ناله برآمد ز بلبلان چمن