گر شبکی خوش از کرم، دوست درآید از درم

هرچه فسون دمیدمش، هرچه فسانه خوانمش

هرچه بجز خیال او، قصد حریم دل کند

در نگشایمش برو، از در دل برانمش

سر کنمش نثار ره، جان بقدم فشانمش