فارغ شود ز درد سر عقل، فلسفی

زیرا که درد سر نرساند، خمار عشق

سی سال لاف مهر زدم تا سحرگهی

واشد دلم چو گل، زنسیم بهار عشق

یک جرعه گر کشد ز می خوشگوار عشق

در دا من مراد نبینی گل مراد

بی ترک خواب راحت و بی نیش خار عشق