ای شیخ روی زرد و لب خشک و چشم تر

با صد هزار افسر شاهی، کلاه عشق

در ملک فقر، افسر یارش بسر نهند

هر تن که خاک شد ز دل و جان براه عشق

در شرع ما بود بحقیقت گواه عشق

هر گز نیاید ایمنی از حادثات دهر

وحدت مگر دمی که بود در پناه عشق