این دامگه گذارم و هم آشیان شوم

از خاکیان و صحبت ایشان دلم گرفت

یک چند نیز همنفس قدسیان شوم

با طایران گلشن قرب جلال دوست

سودی نبخشدم سخن واعظ و فقیه

تا چند سال و مه ز پی این و آن شوم

آن به که نشنوم سخن این و آن بگوش