بهر قبول خاطر خاصان بزم دوست

گرد خودی و زنگ دوئی رازدوده ایم

زاهد برو که نغمه ی منصوری از ازل

ما بر فراز دار فنا خوش سروده ایم

کاهیده ایم از تن و بر جان فزوده ایم

نادیده های چند ز دلدار دیده ایم

نشنیده های چند ز جانان شنوده ایم